Konstrukcja

Na świecie zachowały się tylko dwa tramwaje tego typu. Jeden w Kassel, a drugi właśnie w Warszawie, choć nigdy nie był tu eksploatowany. Tramwaje te produkowano w latach 1956-1957.

Dziesięć wagonów tego typu zostało zakupionych od KVG Kassel przez MZK Gorzów Wielkopolski. Sprowadzano je w latach 1990-1991. Wagony typu 4EGTW były pierwszymi używanymi wagonami sprowadzonymi z Niemiec do Polski. Gorzowskie MZK zdecydowały się na ten krok by w pewnym stopniu odmłodzić tabor, który stanowiły tylko wagony 105N. Te tramwaje były najdłuższymi pojazdami jakie eksploatowało MZK. W roku 2000, zakończono ich eksploatacje.

W 2000 roku dzięki zbiórce pieniędzy wśród miłośników, ofiarnej pomocy Tramwajów Warszawskich oraz firmy „Zet-Ka” udało się zakupić jeden z wagonów o numerze taborowym 205 (ex. Kassel 270). Do Stolicy trafił on jednak dopiero w 2004 roku, po czym przydzielono go do żoliborskiej zajezdni, gdzie stacjonuje do tej pory.

Wagony na początku produkcji maiły zmienioną stylistykę ściany czołowej. Jednak wobec wysokich kosztów przebudowy w dalszych egzemplarzach zaniechano wprowadzania takich zmian. Wagony PN nie spełniły oczekiwań jakie przed nimi stawiano, wobec zwiększonej masy tramwaju nie zwiększono mocy silników, w efekcie za wolno się rozpędzały i stanowiły ''przeszkodę'' dla szybkobieżnych 13N. Często ulegały awariom i pożarom. Część PeNek sprzedano do Poznania a część pocięto na złom.

Z podobnym problemem dotyczącym mało pojemnych wagonów borykały się inne miasta. A ponieważ nie było innej fabryki produkującej tramwaje jak Konstal który produkował tylko wagony 13N dla Warszawy, warsztaty przewoźników same próbowały zaradzić w podobny lub inny sposób. Jednak przegubowa wersja wagonów N zaproponowana przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne zyskała uznanie inżynierów z Konstalu. Wyprodukowano cztery sztuki wagonów oznaczonych jako WPK, czyli od skrótu nazwy przedsiębiorstwa. Wagony stylistycznie nawiązywały do tramwajów 13N. Zastosowano Obwody niskiego napięcia jednak prąd nie pochodził z przetwornicy a z baterii akumulatorów. Pulpit był zmodernizowany, korbę zastąpiono kierownicą. Wyprodukowano siedem wagonów w warsztatach i cztery w Konstalu w latach 1962/63

Jednak trzeba zaznaczyć, że prezentowany wagon nie ma nic wspólnego z warszawską konstrukcją PN i niemiecką 4EGTW. A jedynie zbliżone są do siebie konstrukcyjnie.

Wagon wart jest uwagi ze względu na dość nietypową konstrukcję. Pudło wagonu spoczywa na dwóch dwuosiowych wózkach, umieszczonych sztywno w belce grzbietowej. Dwa skrajne człony umieszczone na tego rodzaju podwoziu łączy jeden dwudrzwiowy człon. Konstrukcyjnie przypomina przegubowe wagony typu PN, będące przerobionymi wozami typu N, które jeździły po Stolicy w latach 60-tych i 70-tych. Ponieważ od wielu lat panowała tendencja do wydłużania pojazdów tramwajowych, dlatego też warszawskie warsztaty przebudowywały wagony N i ND, łącząc stale przegubami i dorobionym środkowym członem. Jest to nieoficjalne oznaczenie a wzięło się porostu od „Przegubowe N”.

Wagon został zakupiony przez warszawski Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej z przeznaczeniem na czynny pojazd historyczny. Wobec braku możliwości odbudowy tramwaju na czynny zabytek, klubowicze postanowili o remoncie tramwaju jako eksponatu zimnego przeznaczonego do prezentowania w nim wystaw lub jako kawiarenkę. Prace zabezpieczające wagon rozpoczęły się w 2010 roku.

← Podstawowe informacje

Remont →

Remont

Wieloletnie zaniedbania spowodowały, iż wagon podupadł w stanie technicznym. Dlatego też w 2010 roku Klub podjął decyzję o renowacji zewnętrznego poszycia oraz odświeżeniu wnętrza. Od czasu, gdy ''Gorzowiak'' zawitał na warszawskie tory, klubowicze proponowali, by wagon wyremontować i przystosować jako galeryjkę lub kawiarenkę. Pomysł ten bardzo spodobał się Działowi Marketingu TW, który merytorycznie wspiera nas w tym przedsięwzięciu. Projekt remontu wagonu spotkał się również z przychylną opinią kierownictwa zakładu R-4 "Żoliborz". Również z nieocenioną pomocą pospieszyli nam Koledzy z Gorzowskiego Klubu Miłośników Komunikacji Miejskiej, przysyłając wiele cennych materiałów i zdjęć. Remont nie przewiduje jednak zamontowania kompletu elektrycznego, a co za tym idzie wagon będzie zabytkiem ''zimnym''. Jednak w przyszłości, gdy nadarzy się okazja zakupu odpowiednich części, na pewno zostaną one zamontowane i dzięki temu będziemy mogli zobaczyć go na warszawskich torowiskach jeżdżącego.

21 lipca 2010 roku jest kolejną ważną datą w życiu niemieckiego wagonu 4EGTw #205. Tego dnia zaczęliśmy przygotowywać wagon do remontu. Pewne problemy techniczne spowodowały zarzucenie planów przetaczania tramwaju pod budynek solarni. Do transportu wszystkich zapasowych części do wagonu, zgromadzonych dotychczas we wnętrzu „Gorzowiaka”, kierownictwo zakładu „Żoliborz” zezwoliło na wykorzystanie wagonu 105Na #1189. Przy okazji przenoszenia wyposażenia tramwaju do pomieszczenia technicznego – solarni mogliśmy zapoznać się ze stanem technicznym wagonu wieżowego W #2001 z 1927 roku. Przyjazna atmosfera i zainteresowanie pracowników zakładu R-4 spowodowało, że wszystkie prace poszły niezwykle sprawnie. Podczas wstępnych oględzin poszycia wozu, część blach okazała się, niestety, dziurawa, co znacznie wpłynie na zwiększenie kosztów remontu. Jednak już w najbliższych dniach planujemy wstawić wagon na kanał remontowy, na którym zdemontujemy niektóre elementy podwozia i wstępnie je zabezpieczymy.

← Konstrukcja

Pomóż nam! →

Pomóż nam!

Tworzenie zabytku kosztuje, dlatego zwracamy się o wsparcie finansowe. Nie każdy lubi majsterkować, natomiast każdy może dołożyć coś od siebie. Żadna pomoc nie zostanie zapomniana!

Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej w Warszawie

ul. Żelazna 61, 00-848 Warszawa

KRS: 0000108009

NIP: 525-206-17-88

REGON: 013117278

Deutsche Bank 24 S.A.

71 1910 1123 2601 0474 2121 0002

W dopisku prosimy podać "Gorzowiak".

← Remont

Galeria →

Galeria

← Pomóż nam!