| Jelcz P01 #618 |
|
|
Podstawowe informacjePrzyczepa autobusowa Jelcz P01 to ciekawy pojazd zaprojektowany przez polskich inżynierów z Jelczańskich Zakładów Samochodowych. W zestawie z jelczem 043 miała za zadanie poprawić sytuację na najbardziej obciążonych trasach międzymiastowych. Pierwsze przyczepy trafiły do odbiorców w 1965 roku i pozostawały w ofercie JZS do drugiej połowy lat 70. Z eksploatacji były wycofywane około dekadę później. W latach 90. często można było spotkać ten typ służący za przydrożny barek, stoisko na bazarze lub po prostu altankę na posesji. Z czasem zaczęły znikać, obecnie znalezienie takiej przyczepki nie należy do zadań najłatwiejszych. P01 nie ma lekkiego życia jako pojazd zabytkowy. Przepisy w naszym kraju zabraniają przewozu osób po drogach publicznych w przyczepach, za wyjątkiem przyczep ciągniętych przez ciągnik rolniczy, co powoduje, że niewielu kolekcjonerów decyduje się na ich zachowanie. Jednakże gdy tylko przyczepa do spółki z niebieskim "ogórkiem" pojawią się na jakimś zlocie lub wystawie, od razu wzbudzają falę wspomnień i opowieści typu "Pamiętam, jak w 1980 jechałem taką na kolonie - jak tam cholernie trzęsło, ale za to jaka zabawa była"! Dane techniczne Miejsca siedzące: 29 Miejsc ogółem: 97 Długość [mm]: 11230 Szerokość [mm]: 2500 Wysokość [mm]: 2900 KonstrukcjaPrzyczepa została wyprodukowana w Jelczańskich Zakładach Samochodowych w 1976 roku. Jej pierwszym właścicielem pojazdu był Zakład Obsługi i Transportu Instytutu Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana w Otwocku-Świerku. Pojazd posiadał numer taborowy 618 i państwowy numer rejestracyjny WSA 281X. Przez ponad 11 lat wykorzystywany był do prowadzenia codziennych przewozów pracowniczych IBJ. Charakterystyczne zespoły pojazdów ZOiT IBJ składające się z autobusu Jelcz RTO 043 z przyczepą P01 obsługiwały zwykle najbardziej obciążone kursy między Warszawą a Świerkiem. Przez dłuższy czas przyczepa stacjonowała w placówce w Aninie przy ul. Zambrowskiej. W 1987 IBJ zakupił używane, ale daleko bardziej nowoczesne autobusy przegubowe Ikarus, które zastąpiły „ogórkowe” zespoły. Przyczepa nr 618, jako jedna z nowszych została odstawiona do rezerwy, a następnie wyrejestrowana z dniem 26.10.1988 r. i przekwalifikowana na barakowóz. W grudniu 1988 r. została zakupiona przez osobę prywatną za pośrednictwem Spółdzielni Mazowsze, gdyż ówczesne przepisy uniemożliwiały przedsiębiorstwom państwowym sprzedaż pojazdów bezpośrednio w prywatne ręce. RemontW 2003 r. przy okazji poszukiwania części do naszych „ogórków”, Marcin Żabicki przypadkowo odnalazł na podwarszawskiej posesji przyczepę P01. Odnaleziony wehikuł był stosunkowo kompletny i w miarę dobrze zachowany, dlatego podjęliśmy decyzję o negocjacjach z właścicielem w sprawie jego zakupu. Negocjacje trwały ponad rok, ponieważ byliśmy zmuszeni kupic właścicielowi kontener, który zastąpiłby mu przyczepę w funkcji baraku. Ostatecznie w sierpniu 2004 roku „korniszonek” staje się oficjalnie własnością KMKM. Klubowicze od razu przystępują do prac remontowych i w niecały miesiąc udaje się przeprowadzić remont przyczepy i zaprezentować ją Warszawiakom 18 września 2004 roku na Dniach Transportu Publicznego na terenie zajezdni „Stalowa”. W chwili prezentacji w prawdzie przyczepa nie była jeszcze w pełni wykończona, ale w ciągu kolejnego roku wszystkie braki udało się uzupełnić. Na dzień dzisiejszy przyczepa jest w pełni sprawna i zarejestrowana. W ciągu roku można ją z bliska zobaczyć na Dniach Transportu Publicznego, Zlocie Ogórków i Nocy Muzeów. Niestety, obecne przepisy zabraniają na terenie Polski przewożenia osób w przyczepach po drogach publicznych. Remont w obiektywie:
|














